Nathan Bond’s TART Remarks

Dis hoog tyd dat daardie kort, eksplosiewe, beskrywende Afrikaanse kragwoordjie, kak, in sy regmatige internasionale plek bevestig word. Dit is van onskatbare waarde in die raak, bondige beskrywing van onsin; van die onwaardige; van gekheid; van nonsens. Ek dink kak moet uit die kas klim.

Kyk net wat moet die Soute alles sê om nie eens aan kak se gat te hap nie: shit, crap, nonsense, bunk, folderol, codswallop, ballocks, trumpery (in business?), applesauce, apple butter, tripe, hogwash, drivel, all my eye and Betty Martin (ai, die Soute darem), boloney, bologna, balls, bollox, banana oil, bilge, blatherskite, booshwah, borax, bosh, bughouse, claptrap, cobblers (rhyming slang – cobblers’ awls = balls), cowyard confetti, crock (of shit), duck soup, eyewash, fiddle-faddle, fiddlesticks, flannel, flapdoodle, flubdub, gammon, garbage, guff, hooey, horsefeathers, hoo-ha, jiggery-pokery, krazin, magoozlum, malarkey, mumbo-jumbo, phonus-balonus, phooey, piffle, pigshit, poop, poppycock, rannygazoo, rhubard, rollocks, rot, strunz, toffee, tommyrot, tosh, trash, tripe, twaddle…

Daar’s ook ‘n lieflike Jiddiese woord, “mishegoss” – A wacky, irrational, absurd belief; nonsense; hallucinations. A state of affairs so silly or unreal that it defies explanation. A piece of tomfoolery, clowning, horsing around. A fixation, an idée fixe.

En op Afrikaans? Kák! Maklik, nè? A fulminant monosyllabic tour de force.

Hoekom beywer ek my vir die vestiging van kak? Sodat ek nie lang essays hoef te skryf in antwoord op bepaalde “argumente” nie.

Ek kan net sê: “Dis kak.” Finish en klaar!

Paulus het darem self die voordele van hierdie woordjie besef: In Filippense verwys hy na sekere dinge uit sy verlede as… as… as, nou ja… as “kak”, en noem hy sy teenstanders “honde”, “skelms” en “afsnyers van penisse” wat hulle met skubala – wéér “kak” – besig hou.

Ek het nie kru taal nodig om my punt teen godgelowigheid te maak nie.

Ek het ‘n uitmuntende woordeskat – en ek gebruik altyd ‘n vloekwoord nét as ek ten minste drie gevatte woorde het wat ek eerder kan gebruik.

My vloekwoorde is ‘n steen des aanstoots – en ek wil dit bepaald so hê.

Ek respekteer godgelowigheid nie genoeg om in kanseltaal daaroor te praat nie; om nie in gekruide taal daaroor te praat nie.

Die dade van godsdiens – van diskriminasie teen gays tot die vernietiging van wolkekrabbers en ganse stede – is mateloos meer laakbaar as mý táálgebruik.

Wees verseker, godgelowiges, ék sal nóóit meer as die virtuele pen (my sleutelbord) teen die godsdiens opneem nie… maar ek sal woorde gebruik wat julle net so effe – want dit kan nooit meer as net so éffe wees nie – laat dink aan die veragtelike gevolge van godgelowigheid.

As ek fôk sê, dink aan gays;
As ek doos sê, dink aan 9/11;
As ek dônner sê, dink aan Gujarat;
As ek bliksem sê, dink aan Ali Ismail Abbas Hamza;
As ek naai sê, dink aan Theo van Gogh;
As ek kak sê, dink aan godsdiens.

Lees gerus Elsabé Brits se onderhoud met die Johnstone Family-professor aan die departement sielkunde aan die Harvard-universiteit Steven Pinker

Nederlanders, Vlaminge ‘vloek al meer in Engels’